top of page
คณิตศาสตร์การลงทุนและการบริหารพอร์ตการลงทุนสารบัญ
Mathematics of Investment and Portfolio Managementพิมพ์หน้านี้
ฉบับร่างระหว่างตรวจทาน · ตรวจเทียบต้นฉบับแล้ว 0/519 หน้า · อีก 519 หน้าเป็นร่างที่ยังต้องตรวจ

บทที่ 7 ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz

หน้าพิมพ์ 201–234 · PDF 243–276

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 201



บทที่ 7 ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz

    วัตถุประสงค์การเรียนรู้
    เมื่อจบบทนี้ ผู้อ่านควรสามารถ
         1. อธิบาย feasible set, opportunity set, dominance และ mean–variance efficient
            portfolio ได้
         2. ตั้งปัญหา target-return minimum variance และแก้ด้วย Lagrange multiplier ในรูปเวกเตอร์–
            เมทริกซ์
         3. หา Global Minimum Variance Portfolio (GMV) และพิสูจน์สมบัติสำคัญของพอร์ตดังกล่าว
         4. สร้างสมการ minimum-variance frontier แบบปิด รูป และแยก efficient branch ออกจาก
            inefficient branch
         5. พิสูจน์ two-fund theorem สำหรับ frontier ของสินทรัพย์เสี่ยง
         6. ใช้ mean–variance utility เพื่อเชื่อม risk aversion กับการเลือกพอร์ตบน efficient frontier
         7. วิเคราะห์ผลของข้อจำกัด no short-selling ด้วย quadratic programming และเงื่อนไข KKT
         8. อธิบาย corner portfolios และ active-set interpretation ได้
         9. วิเคราะห์ sensitivity ของ optimal weights ต่อ expected-return vector และ covariance
            matrix
        10. แยก in-sample efficient frontier ออกจาก realized out-of-sample performance
        11. ออกแบบ robustness analysis ด้วย shrinkage, resampling, constraints และ rolling
            estimation
        12. เตรียมแนวคิดจาก risky-asset frontier ไปสู่ risk-free asset, tangency portfolio และ CAPM
            ในบทถัดไป


7.1        บทนำ: จากการวัดพอร์ตสู่การเลือกพอร์ต
บทที่ 6 แสดงว่า เมื่อกำหนดน้ำหนักพอร์ต w แล้ว ผลตอบแทนคาดหมายและความแปรปรวนของพอร์ตเขียนได้
เป็น



วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                      สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 202



                                     𝜇𝑝 = wT 𝜇,           𝜎𝑝2 = wT Σw

   บทนี้กลับทิศทางของคำถาม โดยถือว่า 𝜇 และ Σ เป็น inputs แล้วถามว่าเราควรเลือก w อย่างไรภายใต้เป้า
หมายและข้อจำกัดที่กำหนด แนวคิดนี้เป็นแกนของทฤษฎีการเลือกพอร์ตของ Markowitz [33]
    ในเชิง การตัดสิน ใจ ต้องแยกสองชั้น ออกจากกัน ให้ ชัดเจน ชั้น แรกคือ estimation layer ซึ่ง ใช้ ข้อมูล เพื่อ
ประมาณ 𝜇̂ และ Σ  ̂ ส่วนชั้นที่สองคือ optimization layer ซึ่งนำค่าประมาณเหล่านั้นเข้าสู่ปัญหาการเลือกพอร์ต
ตัว optimizer สามารถแก้ ปัญหาคณิตศาสตร์ ได้ ถูก ต้องทุก ขั้น แต่ พอร์ต ที่ ได้ ยัง อาจไม่ เหมาะสมในอนาคตหาก
inputs มี estimation error สูง ดังนั้นคำว่า “optimal portfolio” จึงต้องตีความควบคู่กับคุณภาพของข้อมูลและ
แบบจำลองเสมอ


                               (𝜇, Σ, constraints) ⟶ feasible portfolios
                               ⟶ efficient frontier ⟶ portfolio choice


           Inputs                   Feasible Set           Minimum-Variance               Efficient Set
                ̂
            𝜇,̂ Σ                    constraints                Frontier                 non-dominated



                                                            Selected Portfolio             Preferences
                                                                   w∗                   utility / mandate

                          รูปที่ 7.1: โครงสร้างการเลือกพอร์ตในกรอบ mean–variance

    ประเด็นที่ต้องระวัง
    คำว่า “optimal” ในบทนี้ หมายถึง optimal ภายใต้ objective function, inputs และ constraints
    ที่ ระบุ ไม่ ได้ หมายความว่า พอร์ต ดัง กล่าวจะให้ ผลตอบแทนดี ที่สุด ในอนาคต และ efficient frontier ที่
    ประมาณจากข้อมูลเป็น estimated frontier ไม่ใช่เส้นคงที่ของตลาด


7.2        Feasible Set, Opportunity Set และ Dominance
ให้มีสินทรัพย์เสี่ยง 𝑛 รายการ โดย

วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                         สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 203



                                           𝜇 = (𝜇1 , … , 𝜇𝑛 )T

    และ


                                               Σ = Cov(R)

    ถ้าอนุญาต short-selling และพอร์ต fully invested


                                     𝒲 = {w ∈ ℝ𝑛 ∶ 1T w = 1}

    เมื่อส่งแต่ละ w ∈ 𝒲 ไปยังระนาบ risk–return ด้วย

                                                  √
                                        w ⟼ ( wT Σw, wT 𝜇)
    จะได้ opportunity set ซึ่งเป็นภาพของ feasible weights ในระนาบ risk–return
    ข้อสังเกต
    Feasible set และ opportunity set ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน Feasible set อยู่ใน weight space และบอกว่า
    น้ำ หนัก ชุด ใดทำได้ ภายใต้ constraints ส่วน opportunity set อยู่ ใน risk–return space และบอกว่า
    พอร์ตเหล่านั้นให้คู่ (𝜎𝑝 , 𝜇𝑝 ) ใดบ้าง พอร์ตน้ำหนักต่างกันอาจถูกส่งไปยังจุด risk–return เดียวกันได้ จึง
    ไม่ควรใช้สองคำนี้แทนกันโดยไม่ระบุบริบท

    บทนิยาม 7.1
    พอร์ต 𝑃1 ครอบงำพอร์ต 𝑃2 ในความหมาย mean–variance ถ้า

                                                 𝜇1 ≥ 𝜇2
    และ

                                                 𝜎1 ≤ 𝜎2
    โดยมีอย่างน้อยหนึ่งอสมการเป็นแบบเข้ม

วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                          สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 204


    พอร์ตที่ไม่มีพอร์ตอื่นใน feasible set ครอบงำเรียกว่า mean–variance efficient portfolio


7.2.1       ข้อสมมติและขอบเขตของกรอบ Mean–Variance
กรอบ mean–variance ใช้ expected return เป็นตัวแทน reward และ variance เป็นตัวแทน risk เกณฑ์นี้มี
ฐานเชิงทฤษฎีที่ชัดเจนภายใต้ quadratic utility และมีความสะดวกมากเมื่อผลตอบแทนอยู่ในตระกูลการแจกแจง
ที่อธิบายได้ดีด้วยพารามิเตอร์ตำแหน่งและการกระจาย เช่น กรณีปกติ อย่างไรก็ตาม ในข้อมูลจริงที่มี skewness,
fat tails หรือ downside asymmetry การใช้เพียงสองโมเมนต์แรกอาจไม่สะท้อนความเสี่ยงทั้งหมด จึงควรมอง
mean–variance เป็นแบบจำลองอ้างอิงที่มีประโยชน์ ไม่ใช่คำอธิบายความเสี่ยงที่สมบูรณ์ในทุกสถานการณ์
   การประยุกต์ใช้ต้องระบุอย่างน้อย investment horizon, return definition, วิธีประมาณ 𝜇, วิธีประมาณ Σ,
universe, short-sale rule, leverage rule และข้อจำกัดด้านสภาพคล่อง เพราะการเปลี่ยนองค์ประกอบใดองค์
ประกอบหนึ่งสามารถเปลี่ยน feasible set และ efficient frontier ได้ แม้ข้อมูลราคาชุดเดิมจะไม่เปลี่ยน
    ข้อสังเกต
                                                                                         ̂ ชุดหนึ่ง
    Mean–variance efficiency เป็น conditional statement พอร์ตที่ efficient ภายใต้ 𝜇̂ และ Σ
    อาจไม่ efficient เมื่อ estimation window, estimator, constraints หรือ market regime เปลี่ยน


7.3        Target-Return Minimum-Variance Problem
สมมติ Σ เป็น symmetric positive definite และต้องการผลตอบแทนเป้าหมาย 𝜇0
    Mean–Variance Optimization
                                                1 T
                                        min       w Σw
                                         w      2
                                subject to      1T w = 1,             𝜇T w = 𝜇 0


    ตัว คูณ 1/2 ไม่ เปลี่ยนคำตอบ แต่ ทำให้ อนุพันธ์ สะดวกขึ้น ภายใต้ กรณี unconstrained ที่ อนุญาต short-
selling หาก 𝜇 ไม่เป็นค่าคงที่เท่ากันทุกสินทรัพย์ จะสามารถสร้าง target return ได้หลากหลายมากผ่าน long–
short positions แต่ ความเป็น ไปได้ เชิง คณิตศาสตร์ นี้ ไม่ ได้ หมายความว่า พอร์ต ดัง กล่าวดำเนิน การได้ จริง เมื่อ มี
leverage, borrow หรือ position limits


วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                             สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 205

    สร้าง Lagrangian

                                1
                             ℒ = wT Σw − 𝜆(1T w − 1) − 𝛾(𝜇T w − 𝜇0 )
                                2
    เงื่อนไขอันดับหนึ่งคือ


                                         Σw − 𝜆1 − 𝛾𝜇 = 0

    ดังนั้น


                                         w = Σ−1 (𝜆1 + 𝛾𝜇)
    กำหนด

                 −1                    −1                    −1
   𝐴 = 1T Σ 1,                𝐵 = 1T Σ 𝜇,         𝐶 = 𝜇T Σ 𝜇,           Δ = 𝐴𝐶 − 𝐵2 (7.1)

    จาก constraints

                                         𝐴 𝐵   𝜆     1
                                     [       ][ ] = [ ]
                                         𝐵 𝐶   𝛾     𝜇0
    ถ้า Δ > 0

                                                 𝐶 − 𝐵𝜇0
                                            𝜆=
                                                    Δ
    และ

                                                 𝐴𝜇0 − 𝐵
                                            𝛾=
                                                   Δ
    จึงได้ผลสำคัญ




วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                 สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 206

    ทฤษฎีบท 7.1
    ถ้า Σ positive definite และ Δ > 0 พอร์ตความแปรปรวนต่ำสุดที่ให้ expected return เท่ากับ 𝜇0
    คือ

                                                 𝐶 − 𝐵𝜇0   𝐴𝜇 − 𝐵
                            w(𝜇0 ) = Σ−1 [               1+ 0     𝜇]                                    (7.2)
                                                    Δ        Δ

    สูตร นี้ มี ความ หมาย สำคัญ สอง ประการ ประการ แรก น้ำ หนัก พอร์ต ขึ้น กับ Σ−1 จึง ไว ต่อ covariance
estimation โดยเฉพาะเมื่อ เมทริกซ์ มี condition number สูง ประการที่ สอง target return เข้า สูตรแบบเชิง
เส้น ทำให้ frontier portfolios ทั้งหมดอยู่ บน affine subspace ที่มีมิติต่ำ กว่า พื้นที่น้ำหนักเดิม ซึ่งเป็นพื้นฐาน
ของ two-fund theorem ในหัวข้อถัดไป

พิสูจน์. เงื่อนไขอันดับหนึ่งให้รูปของ w ด้านบน และ constraints ให้ระบบเชิงเส้นสำหรับ 𝜆, 𝛾 เมื่อ Δ > 0
ระบบมีคำตอบเอกลักษณ์
    เนื่องจาก Σ positive definite ฟังก์ชันวัตถุประสงค์

                                                    1 T
                                                      w Σw
                                                    2
   เป็น strictly convex ขณะที่ constraints เป็น affine ดัง นั้น feasible stationary point เป็น global
minimizer ที่มีเอกลักษณ์


7.4        เหตุใด Δ ≥ 0
    ทฤษฎีบท 7.2
    ถ้า Σ positive definite แล้ว

                                           Δ = 𝐴𝐶 − 𝐵2 ≥ 0
    และ Δ > 0 ถ้า 𝜇 ไม่เป็นสัดส่วนกับ 1

พิสูจน์. กำหนด

วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                           สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 207



                                               x = Σ−1/2 1
    และ


                                               y = Σ−1/2 𝜇
    จะได้


                                                 𝐴 = xT x


                                                 𝐵 = xT y

    และ


                                                 𝐶 = yT y

    จาก Cauchy–Schwarz inequality


                                                𝐵2 ≤ 𝐴𝐶

    จึงได้


                                                  Δ≥0

    และ equality เกิดเมื่อ x กับ y เป็นเส้นตรงเดียวกัน ซึ่งเทียบเท่ากับ 𝜇 เป็นสัดส่วนกับ 1

    กรณี Δ = 0 ภายใต้ Σ positive definite เทียบเท่ากับ 𝜇 = 𝑐1 สำหรับค่าคงที่ 𝑐 กล่าวคือ expected
return ของสินทรัพย์ ทุก ตัว เท่า กัน ดัง นั้น พอร์ต fully invested ทุก พอร์ต มี expected return เท่ากับ 𝑐 หาก
กำหนด 𝜇0 = 𝑐 ข้อจำกัดด้านผลตอบแทนจะซ้ำกับ budget constraint ในเชิงข้อมูล และหากกำหนด 𝜇0 ≠ 𝑐
ปัญหาจะไม่มี feasible solution ประเด็นนี้อธิบายว่าทำไมสูตร frontier แบบปิดรูปจึงต้องสมมติ Δ > 0


วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                         สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 208


7.5          Global Minimum Variance Portfolio
หากไม่กำหนด target return ปัญหาคือ

                                               1
                                            min wT Σw
                                             w 2
    ภายใต้


                                             1T w = 1
    ทฤษฎีบท 7.3
    Global Minimum Variance Portfolio คือ

                                                −1           −1
                                             Σ 1           Σ 1
                                 wGMV =                =                                      (7.3)
                                            1T Σ−1 1        𝐴
    โดย

                                            𝐵                   1
                                 𝜇GMV =               2
                                                     𝜎GMV =                                   (7.4)
                                            𝐴                   𝐴


พิสูจน์. Lagrangian คือ

                                   1
                                ℒ = wT Σw − 𝜆(1T w − 1)
                                   2
    จึงได้


                                             Σw = 𝜆1

    หรือ


                                            w = 𝜆Σ−1 1

วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                     สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 209

    ใช้ budget constraint


                                               1 = 1T w = 𝜆𝐴

    ดังนั้น

                                                            1
                                                     𝜆=
                                                            𝐴
    และได้สูตรน้ำหนัก GMV จากนั้น

                                                            −1
                                                       TΣ        1       𝐵
                                            𝜇GMV = 𝜇                 =
                                                            𝐴            𝐴
    ส่วน variance คือ


                                        2        1T Σ−1 ΣΣ−1 1               1
                                      𝜎GMV =                             =
                                                         𝐴2                  𝐴


    ข้อ สังเกตสำคัญ คือ wGMV ขึ้น กับ Σ แต่ ไม่ ขึ้น กับ 𝜇 โดยตรง จึง มัก มี ความเสถียรกว่า พอร์ต ที่ ไล่ ตาม target
return หรือ expected-return forecasts เมื่อ การประมาณค่า mean มี noise สูง อย่างไรก็ ดี GMV ยัง ไวต่อ
covariance estimation และอาจมีน้ำหนักสุดโต่งได้หากอนุญาต short-selling โดยไม่มีข้อจำกัด

7.5.1         กรณีสองสินทรัพย์
ถ้า 𝑤 เป็นน้ำหนักสินทรัพย์ 1


                           𝜎𝑝2 = 𝑤2 𝜎12 + (1 − 𝑤)2 𝜎22 + 2𝑤(1 − 𝑤)𝜎12

    หาอนุพันธ์เทียบ 𝑤 จะได้




วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                               สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 210

    Two-Asset GMV
                                                   𝜎22 − 𝜎12
                                     𝑤1GMV =                    ,
                                               𝜎12 + 𝜎22 − 2𝜎12
                                     𝑤2GMV = 1 − 𝑤1GMV


    ตัวส่วน 𝜎12 + 𝜎22 − 2𝜎12 = Var(𝑅1 − 𝑅2 ) จึงสะท้อนความเสี่ยงของผลตอบแทนส่วนต่างระหว่างสอง
สินทรัพย์ หากส่วนต่างแทบไม่ผันผวน สินทรัพย์ทั้งสองให้ข้อมูลด้าน diversification ที่ใกล้เคียงกันมาก และสูตร
น้ำหนักจะไวต่อค่าประมาณ covariance มากขึ้น


7.6         Minimum-Variance Frontier
จาก optimality condition


                                           Σw = 𝜆1 + 𝛾𝜇

    จึงมี


                                      𝜎𝑝2 = wT Σw = 𝜆 + 𝛾𝜇0

    แทนค่า 𝜆 และ 𝛾
    ทฤษฎีบท 7.4
    Minimum-variance frontier ของ risky assets ภายใต้ unconstrained short-selling คือ

                                                𝐴𝜇2 − 2𝐵𝜇 + 𝐶
                                   𝜎2 (𝜇) =                                                      (7.5)
                                                      Δ
    และสามารถเขียนรอบ GMV เป็น

                                                                      2
                                               1  𝐴    𝐵
                                  𝜎2 (𝜇) =       + (𝜇 − )                                        (7.6)
                                               𝐴 Δ     𝐴



วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                       สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 211

    สมการหลังทำให้เห็นทันทีว่า variance ต่ำสุดเกิดเมื่อ

                                                    𝐵
                                             𝜇=       = 𝜇GMV
                                                    𝐴
    และ

                                                           1
                                                   𝜎2 =
                                                           𝐴
    ในระนาบ (𝜇, 𝜎2 ) สมการเป็นพาราโบลา ส่วนในระนาบ (𝜎, 𝜇) สมการเต็มเป็นไฮเพอร์โบลา แต่ในทางการ
เงินพิจารณาเฉพาะครึ่งระนาบ 𝜎 ≥ 0 จึงเห็นแขนบนและแขนล่างที่มาบรรจบกัน ณ GMV แขนบนเป็นส่วนที่ให้
ผลตอบแทนสูงกว่าสำหรับความเสี่ยงระดับเดียวกัน
                𝜇


                                                    efficient frontier




                             GMV

                              inefficient branch

                                                                                              𝜎

                         รูปที่ 7.2: Minimum-variance frontier และ efficient branch

    บทนิยาม 7.2
    ส่วนของ minimum-variance frontier ที่

                                                   𝜇 ≥ 𝜇GMV
    คือ efficient frontier

วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                           สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 212


    ส่วนที่

                                                  𝜇 < 𝜇GMV
    เป็น inefficient branch เพราะสำหรับ ทุก จุด บนแขนล่าง มี พอร์ต บนแขนบนที่ มี variance เท่า กัน แต่
    expected return สูงกว่า

   การแบ่ง efficient/inefficient จึง ไม่ใช่ เรื่องของ “ความเสี่ยงต่ำ หรือ สูง” เพียงอย่างเดียว แต่ เป็น เรื่องของ
dominance ตัวอย่าง เช่น พอร์ต ที่ มี ความ เสี่ยง สูง กว่า GMV อาจ ยัง มี ประสิทธิภาพ หาก ไม่มี พอร์ต อื่น ที่ ให้
expected return อย่างน้อยเท่ากันด้วยความเสี่ยงที่ต่ำกว่า


7.7        ตัวอย่างเชิงตัวเลขสามสินทรัพย์
พิจารณา

                                                     0.06
                                                    ⎡     ⎤
                                                𝜇 = ⎢0.10⎥
                                                    ⎢     ⎥
                                                    ⎣0.14 ⎦
    และ

                                     0.0064 0.00192 0.00144
                                   ⎡                        ⎤
                               Σ = ⎢0.00192 0.0144 0.00756⎥
                                   ⎢                        ⎥
                                   ⎣0.00144 0.00756 0.0324 ⎦
    เมทริกซ์นี้สอดคล้องกับ volatilities 8%, 12%, 18% และ pairwise correlations 0.20, 0.10, 0.35
    จากการคำนวณได้ประมาณ


      𝐴 = 197.7324,               𝐵 = 14.7551,               𝐶 = 1.29864,                Δ = 39.0718

    สำหรับ target return


วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                           สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 213



                              𝜇0 = 10%

    ได้

                                     0.3149
                                   ⎡        ⎤
                         w(0.10) ≈ ⎢
                                   ⎢0.3703  ⎥
                                            ⎥
                                   ⎣0.3149⎦
    และ


                             𝜎𝑝 ≈ 9.12%

    ส่วน GMV คือ

                                   0.7082
                                 ⎡        ⎤
                          wGMV ≈ ⎢
                                 ⎢ 0.2181 ⎥
                                          ⎥
                                 ⎣0.0737  ⎦
    โดย


                            𝜇GMV ≈ 7.46%

    และ


                            𝜎GMV ≈ 7.11%




วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                    สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 214

                           ตารางที่ 7.1: ตัวอย่างจุดบน minimum-variance frontier

                                 𝜇0         𝑤1          𝑤2         𝑤3          𝜎𝑝
                                8% 0.6248           0.2503     0.1248 7.21%
                               10% 0.3149           0.3703     0.3149 9.12%
                               12% 0.0049           0.4902     0.5049 12.44%
                               14% -0.3051          0.6102     0.6949 16.34%


    ตัวอย่างนี้ แสดงให้ เห็น ว่า เมื่อ target return สูง ขึ้น optimizer ค่อย ๆ ลดน้ำ หนัก สินทรัพย์ ที่ มี expected
return ต่ำและเพิ่มน้ำหนักสินทรัพย์ที่มี expected return สูง เมื่อ target เท่ากับ 14% ซึ่งเป็น expected return
สูงสุดของสินทรัพย์ทั้งสาม พอร์ต long-only ในตัวอย่างนี้ต้องเป็น w = (0, 0, 1)T จึงมี volatility 18% แต่
unconstrained optimizer สามารถใช้ short position ในสินทรัพย์ ที่ 1 เพื่อ จัด covariance structure ใหม่
และลด volatility ลงเหลือประมาณ 16.34% จึงไม่ควรนำสูตรปิดรูปไปใช้กับ long-only mandate โดยไม่แก้
constrained problem ใหม่


7.8        Two-Fund Theorem สำหรับสินทรัพย์เสี่ยง
จากสมการ (7.2) สามารถจัดรูปเป็น


                                               w(𝜇) = g + 𝜇h
    โดย

                                                     −1            −1
                                            𝐶Σ 1 − 𝐵Σ 𝜇
                                         g=
                                                 Δ
    และ

                                                     −1             −1
                                            𝐴Σ 𝜇 − 𝐵Σ 1
                                         h=
                                                 Δ
    ดังนั้น frontier portfolios อยู่บน affine line ใน weight space


วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                            สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 215

    ทฤษฎีบท 7.5
    เลือกพอร์ตบน minimum-variance frontier สองพอร์ต w(1) และ w(2) ที่มี expected returns 𝜇1 ≠
    𝜇2 แล้ว frontier portfolio ที่มี target return 𝜇0 สามารถเขียนเป็น


                                   w(𝜇0 ) = 𝛼w(1) + (1 − 𝛼)w(2)
    เมื่อ

                                                  𝜇0 − 𝜇 2
                                           𝛼=
                                                  𝜇1 − 𝜇 2

    คำว่า combination ในทฤษฎีบทนี้เป็น affine combination กล่าวคือ 𝛼 ไม่จำเป็นต้องอยู่ในช่วง [0, 1] หาก
target return อยู่นอกช่วงระหว่าง 𝜇1 และ 𝜇2 จะได้ 𝛼 < 0 หรือ 𝛼 > 1 ซึ่งตีความเป็นการ extrapolate
ด้วย long–short positions ไม่ใช่การผสมแบบ long-only ธรรมดา

พิสูจน์. เพราะ


                                           w(𝜇) = g + 𝜇h
    จึงมี


                         𝛼w(𝜇1 ) + (1 − 𝛼)w(𝜇2 ) = g + [𝛼𝜇1 + (1 − 𝛼)𝜇2 ] h
                                                   = g + 𝜇0 h
                                                   = w(𝜇0 )



    ประเด็นที่ต้องระวัง
    Two-fund theorem ในส่วนนี้กล่าวถึงการสร้าง frontier จาก risky frontier portfolios สองพอร์ต ไม่ใช่
    mutual-fund separation ที่เกิดหลังเพิ่ม risk-free asset ซึ่งจะพัฒนาในบทที่ 8




วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                       สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 216


7.9          Utility และการเลือกพอร์ตของนักลงทุน
Efficient frontier ระบุ ชุด พอร์ต ที่ ไม่ ถูก ครอบงำ แต่ ยัง ไม่ ระบุ ว่า ผู้ ลงทุน ควร เลือก จุด ใด จำเป็น ต้อง เพิ่ม
preference หรือ objective
    พิจารณา mean–variance utility

                                                𝑎
                                  𝑈 (w) = 𝜇T w − wT Σw                     𝑎>0                                  (7.7)
                                                2
    โดย 𝑎 เป็น risk-aversion coefficient
    ทฤษฎีบท 7.6
    ภายใต้ budget constraint

                                                     1T w = 1
    คำตอบของ

                                                             𝑎
                                           max {𝜇T w − wT Σw}
                                             w               2
    คือ

                                                        1
                                    w𝑎 = wGMV + Σ−1 (𝜇 − 𝜇GMV 1)                                            (7.8)
                                                        𝑎


พิสูจน์. FOC คือ


                                             𝜇 − 𝑎Σw − 𝜆1 = 0

    จึงได้

                                                    1
                                             w = Σ−1 (𝜇 − 𝜆1)
                                                    𝑎
    จาก budget constraint

วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                              สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 217


                                                  1
                                             1=     (𝐵 − 𝜆𝐴)
                                                  𝑎
    ดังนั้น

                                              𝐵−𝑎          𝑎
                                       𝜆=         = 𝜇GMV −
                                               𝐴           𝐴
    แทนกลับและจัดรูปจะได้สมการ (7.8)

    นอกจากนี้

                                                           Δ
                                             𝜇𝑎 = 𝜇GMV +
                                                           𝑎𝐴
    และ

                                                     1   Δ
                                             𝜎𝑎2 =     + 2
                                                     𝐴 𝑎 𝐴
    ดัง นั้น เมื่อ 𝑎 เพิ่ม พอร์ต ที่ เลือกจะเข้าใกล้ GMV และเมื่อ 𝑎 → ∞ จะได้ w𝑎 → wGMV โดยตรง ในทาง
กลับกัน เมื่อ 𝑎 ลดลง นักลงทุนให้น้ำหนักกับ expected return มากขึ้น ทำให้พอร์ตเคลื่อนออกจาก GMV ไปตาม
efficient frontier และโดยทั่วไปมีความไวต่อ estimation error ของ 𝜇 มากขึ้น
   สังเกตว่าเมื่อ 𝑎 > 0 และ Δ > 0 จะมี 𝜇𝑎 > 𝜇GMV ดังนั้นคำตอบของ utility problem อยู่บน efficient
branch ไม่ใช่แขนล่าง และสมการ variance ที่ถูกต้องคือ 𝜎𝑎2 = 1/𝐴 + Δ/(𝑎2 𝐴) ซึ่งสอดคล้องกับการแทน
𝜇𝑎 ลงในสมการ frontier โดยตรง

    ข้อสังเกต
    Utility parameter ไม่ ควรถูก เลือกเพียงเพื่อ ทำให้ ผลย้อนหลัง ดู ดี ค่า 𝑎 ควรสะท้อน mandate, risk
    budget หรือ preference ที่กำหนดก่อนประเมินผลลัพธ์


7.10          No Short-Selling และ Quadratic Programming
เมื่อไม่อนุญาต short-selling เพิ่มข้อจำกัด


วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                      สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 218



                                      𝑤𝑖 ≥ 0         𝑖 = 1, … , 𝑛

    ปัญหากลายเป็น
    Long-Only Mean–Variance Problem
                                      1 T
                               min      w Σw
                                w     2
                         subject to   1T w = 1,        𝜇T w = 𝜇 0 ,          w≥0

     ในกรณี long-only และ fully invested ค่า 𝜇0 ต้องอยู่ ใน convex hull ของ expected returns ของ
สินทรัพย์ กล่าวง่าย ๆ คือสำหรับสินทรัพย์รายตัวและไม่มีข้อจำกัดอื่น ต้องมี min𝑖 𝜇𝑖 ≤ 𝜇0 ≤ max𝑖 𝜇𝑖 จึงจะ
มี feasible portfolio เงื่อนไขนี้ต่างจาก unconstrained case ที่ short-selling ทำให้ช่วง target return ขยาย
ออกไปได้มาก
    สูตร inverse แบบ unconstrained ไม่ สามารถใช้ได้ ตลอด frontier เพราะ active set เปลี่ยนเมื่อ target
return เปลี่ยน

7.10.1        KKT Conditions
เขียน inequality เป็น


                                               −𝑤𝑖 ≤ 0

    และให้ 𝜈𝑖 ≥ 0 เป็น multipliers
    เงื่อนไข KKT คือ




วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                       สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 219



                                     Σw − 𝜆1 − 𝛾𝜇 − 𝜈 = 0
                                                       1T w = 1
                                                       𝜇T w = 𝜇 0
                                                          w≥0
                                                          𝜈≥0
                                                       𝜈 𝑖 𝑤𝑖 = 0

    บทนิยาม 7.3
    สินทรัพย์ ที่ มี 𝑤𝑖 = 0 อยู่ บน boundary ของ feasible set ในภาษา active-set optimization ข้อ
    จำกัด 𝑤𝑖 ≥ 0 ของสินทรัพย์นั้นเป็น active constraint ขณะที่สินทรัพย์มักถูกเรียกว่า inactive asset
    เพราะไม่ได้ถูกถือในพอร์ต หาก 𝑤𝑖 > 0 complementary slackness บังคับให้ 𝜈𝑖 = 0
    จุด ที่ active set เปลี่ยนทำให้ frontier แบบ constrained มี โครงสร้างเป็น ชิ้น ๆ และเกิด corner
    portfolios จึงไม่ควรคาดหวังว่าน้ำหนักจะเปลี่ยนอย่างเรียบตลอดทุก target return

    ประเด็นที่ต้องระวัง
    หาก unconstrained solution มีน้ำหนักติดลบ การแทนน้ำหนักเหล่านั้นด้วยศูนย์แล้ว normalize ใหม่
    ไม่ใช่คำตอบ long-only optimizer โดยทั่วไป เพราะการเปลี่ยนน้ำหนักหนึ่งตัวเปลี่ยนทั้ง budget, target
    return และ covariance interactions


7.11         ข้อจำกัดเชิงปฏิบัติที่เปลี่ยน Efficient Frontier
การลงทุนจริงอาจมี constraints เช่น


                                            ℓ𝑖 ≤ 𝑤 𝑖 ≤ 𝑢 𝑖

    sector limits


                                         𝐿𝑔 ≤ ∑ 𝑤𝑖 ≤ 𝑈𝑔
                                                 𝑖∈𝑔


วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                       สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 220

    gross leverage limit


                                                 ∑ |𝑤𝑖 | ≤ 𝐺max
                                                    𝑖

    และ turnover constraint


                                              ∑ |𝑤𝑖 − 𝑤𝑖old | ≤ 𝜏
                                                𝑖

   เมื่อเพิ่ม constraints feasible set จะหดตัว ดังนั้น frontier ที่เป็นไปได้ภายใต้ constraints ใหม่ไม่สามารถ
ครอบงำ unconstrained frontier ในเชิง mathematical opportunity set ได้
    ทฤษฎีบท 7.7
    ถ้า feasible sets สองชุดมีความสัมพันธ์

                                                        𝒲2 ⊆ 𝒲 1
    แล้ว minimum variance ที่ target return เดียวกันภายใต้ 𝒲2 ไม่น้อยกว่าภายใต้ 𝒲1

พิสูจน์. การ minimize ฟังก์ชัน เดียวกัน บนเซตที่ เล็ก กว่า ไม่ สามารถให้ ค่า ต่ำ กว่า ค่า ต่ำ สุด บนเซตที่ ใหญ่ กว่า ซึ่ง
ครอบคลุมเซตนั้น

     อย่างไรก็ตาม constraints อาจช่วยให้ realized out-of-sample performance ดีขึ้น เพราะลด estimation-
error amplification, concentration และ turnover แม้ in-sample frontier จะดูด้อยลง นี่เป็นตัวอย่างสำคัญ
ของความแตกต่างระหว่าง optimization efficiency กับ investment robustness: การยอมเสียประสิทธิภาพ
เชิงแบบจำลองเล็กน้อยอาจแลกกับพอร์ตที่ดำเนินการได้จริงและเสถียรกว่า


7.12         Estimation Error และความไม่เสถียรของ Optimal Weights
สูตรปิดรูปทำให้เห็นว่าคำตอบขึ้นกับ

                                                              −1
                                                          Σ

วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                               สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 221

    อย่างมาก ถ้า covariance matrix มี eigenvalue เล็ก การกลับเมทริกซ์จะขยาย noise ในทิศดังกล่าว
    ให้ eigendecomposition


                                             Σ = 𝑄Λ𝑄T

    โดย


                                      Λ = diag(𝜆1 , … , 𝜆𝑛 )

    แล้ว

                                             −1
                                         Σ        = 𝑄Λ−1 𝑄T

   ถ้า 𝜆𝑗 เล็กมาก ค่า 1/𝜆𝑗 จะมีค่ามาก ทำให้ perturbation เล็กในข้อมูลสร้างการเปลี่ยนแปลงของน้ำหนักได้
มาก ปัญหานี้มักสรุปด้วย condition number

                                                   𝜆
                                             𝜅(Σ) = max
                                                   𝜆min
    เมื่อ 𝜅(Σ) สูงมาก การคำนวณ inverse แม้ทำได้ในเชิงตัวเลขก็อาจไม่เสถียร ในกรณีที่ sample covariance
เป็น singular เช่น จำนวนสินทรัพย์มากเมื่อเทียบกับจำนวนข้อมูล การใช้ pseudoinverse เพียงอย่างเดียวไม่แก้
estimation risk โดยอัตโนมัติ จึงควรพิจารณา shrinkage, factor structure หรือ regularization ร่วมด้วย

    ประเด็นที่ต้องระวัง
    Efficient frontier ที่ดูดีมากใน sample อาจเป็นผลของ estimation noise โดยเฉพาะเมื่อ expected-
    return estimates แตกต่างกัน เพียงเล็ก น้อยแต่ optimizer ใช้ leverage หรือ short positions เพื่อ
    แสวงหาความแตกต่างนั้น


7.13         Sensitivity ของ Optimal Weights
ให้ 𝜃 แทน input parameter เช่น expected return, volatility หรือ correlation และให้


วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                     สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 222



                                                   w∗ (𝜃)
    เป็น optimal weights
    การตรวจ sensitivity สามารถใช้ finite difference

                                  𝜕 w∗   w∗ (𝜃 + ℎ) − w∗ (𝜃 − ℎ)
                                       ≈
                                  𝜕𝜃               2ℎ
     สำหรับ unconstrained problem ที่ คำตอบเปลี่ยนอย่างเรียบ finite difference ให้การประมาณ local
sensitivity ที่มีความหมาย แต่ใน constrained optimization คำตอบอาจไม่ differentiable ณ จุดที่ active set
เปลี่ยน ดังนั้นควรดูทั้งอนุพันธ์เชิงตัวเลขและการเปลี่ยนแปลงของ active constraints ควบคู่กัน
    ในทางปฏิบัติไม่จำเป็นต้องรายงานอนุพันธ์ทุกตัว แต่ควรตรวจอย่างน้อย
    1. expected-return perturbation
    2. volatility perturbation
    3. correlation stress
    4. estimation-window shift
    5. universe inclusion/exclusion
    6. constraint tightening/relaxation
    Weight Stability Diagnostics
    ตัวชี้วัดง่ายที่ใช้เปรียบเทียบพอร์ตฐานกับพอร์ตหลัง perturbation ได้แก่

                                             ‖w(1) − w(0) ‖1


                                             ‖w(1) − w(0) ‖2
    และ maximum absolute weight change

                                           max |𝑤𝑖(1) − 𝑤𝑖(0) |
                                             𝑖

    หาก input เปลี่ยนเล็กน้อยแต่น้ำหนักเปลี่ยนมาก ควรตีความคำตอบ optimizer ด้วยความระมัดระวัง


วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                         สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 223


7.14         แนวทางเพิ่ม Robustness
แนวทางสำคัญประกอบด้วย

                         ตารางที่ 7.2: แนวทางลดความเปราะบางของ Mean–Variance Portfolio

 แนวทาง                             หลักการ                            ข้อแลกเปลี่ยน
 Covariance shrinkage    ดึง sample covariance เข้าหา เพิ่ม bias เพื่อ แลก กับ estimation
                         structured target               stability
 Expected-return shrink- ลด dispersion ของ 𝜇̂            ลด extreme active bets
 age
 Weight bounds           จำกัด 𝑤𝑖                        frontier ใน sample แคบลง
 Long-only               ตัด short positions             ลด leverage แต่เสีย flexibility
 Turnover penalty        ลงโทษการเปลี่ยนน้ำหนัก          ลด trading cost แต่ตอบสนองช้าลง
 Resampling              สร้าง หลาย samples/ parameter ใช้ computation มากขึ้นและขึ้นกับ
                         scenarios                       resampling design
 Factor structure        ลดมิติของ covariance estimation มี factor-model risk
 Rolling validation      ประเมินผลข้ามเวลา               ลด sample สำหรับแต่ละ window


    แนวคิด shrinkage ของ covariance เชื่อมกับ บทที่ 6 และงานของ Ledoit และ Wolf [30] จุด สำคัญ
คือ robustness ไม่ ได้ หมายถึง การใช้ วิธี ที่ ซับ ซ้อนที่สุด แต่ หมายถึง การลดความไวของผลลัพธ์ ต่อ noise และ
assumptions โดยยังรักษาเหตุผลทางเศรษฐศาสตร์และความสามารถในการตรวจสอบย้อนกลับ


7.15         In-Sample Frontier กับ Out-of-Sample Portfolio
การสร้าง frontier และการประเมินผลต้องแยกช่วงข้อมูลอย่างชัดเจน

                                            ̂ 𝑡 ) ⟶ w∗𝑡 ⟶ Future Holding Period
                 Estimation Window ⟶ (𝜇𝑡̂ , Σ
    ผลตอบแทน realized ของพอร์ตในช่วงถัดไปคือ


วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                         สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 224



                                           𝑅𝑝,𝑡+1 = (w∗𝑡 )T R𝑡+1

    ไม่ใช่


                                                   (w∗𝑡 )T 𝜇𝑡̂

    ประเด็นที่ต้องระวัง
    การ ใช้ ข้อมูล อนาคต ใน การ ประมาณ 𝜇̂ หรือ Σ       ̂ ก่อน สร้าง น้ำ หนัก เป็น look-ahead bias การ
    รายงาน efficient frontier ที่ ใช้ ข้อมูล ทั้ง sample จึง ไม่ใช่ หลัก ฐานของ out-of-sample investment
    performance

    สำหรับ rolling experiment ควร บันทึก estimation date, rebalance date, holding period,
transaction-cost assumption และ benchmark ทุก ครั้ง หากมี การซื้อ ขายจริง realized portfolio return
ควรหัก ต้นทุน จาก turnover ที่ เกิด ขึ้น ด้วย มิ ฉะนั้น อาจเกิด กรณี ที่ optimizer ดู เหนือ กว่า benchmark ในเชิง
gross return แต่ด้อยกว่าเมื่อพิจารณา net return


7.16         กรณีศึกษางานวิจัยของผู้เขียน
งานของ Witayakiattilerd และคณะศึกษาการใช้ correlation, beta และการสร้างพอร์ตจากหลักทรัพย์ SET50
ในข้อมูลย้อนหลัง โดยแสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างหลักทรัพย์และข้อกำหนด long–short สามารถเปลี่ยน
feasible investment strategies ได้ [68]
    จากงานวิจัยสู่การประยุกต์: Correlation Structure กับ Feasible Strategy
    บทเรียนสำหรับ ทฤษฎี พอร์ต ไม่ใช่ การนำคู่ หลัก ทรัพย์ จาก sample period เดิม มาใช้ ในปัจจุบัน แต่ คือ
    กระบวนการ

                         return data → dependence estimation → feasible-set design
                                 → portfolio rule → out-of-sample evaluation




วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                           สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 225


    เมื่ออนุญาต short-selling feasible set เปลี่ยนอย่างมีสาระ และต้องเพิ่มข้อจำกัดด้าน borrowability,
    leverage, liquidity และ transaction cost ในการใช้งานจริง

    งานของ Kesamoon และ Witayakiattilerd ใช้ fuzzy analytical hierarchy process เพื่อ รวมข้อมูล เชิง
ปริมาณและเชิงคุณภาพในการคัดเลือกหลักทรัพย์ [28]

    จากงานวิจัยสู่การประยุกต์: Security Selection กับ Portfolio Weighting เป็นคนละชั้น
    การคัดเลือก universe สามารถทำก่อน mean–variance optimization

                      fundamentals / qualitative information → screening or score
                         → candidate universe → (𝜇,̂ Σ)̂ → portfolio weights
    วิธี screening ไม่ได้แทน Markowitz optimizer และ Markowitz optimizer ไม่ได้ตอบคำถามว่าควรนำ
    สินทรัพย์ใดเข้าสู่ universe ตั้งแต่ต้น


7.17         สะพานสู่สินทรัพย์ปราศจากความเสี่ยงและ CAPM
frontier ในบทนี้สร้างจาก risky assets เท่านั้น บทที่ 8 จะเพิ่มสินทรัพย์ปราศจากความเสี่ยงที่ให้ผลตอบแทน 𝑅𝑓
    เมื่อผสม risk-free asset กับ risky portfolio 𝑃 ด้วยน้ำหนัก 𝑦 โดยน้ำหนักในสินทรัพย์ปราศจากความเสี่ยง
เท่ากับ 1 − 𝑦


                                       𝜇𝐶 = 𝑅𝑓 + 𝑦(𝜇𝑃 − 𝑅𝑓 )

    และ


                                                𝜎𝐶 = |𝑦|𝜎𝑃

   ดังนั้นพอร์ตผสมอยู่บนเส้นตรงในระนาบ 𝜎–𝜇 เมื่อพิจารณาด้าน 𝑦 ≥ 0 และหากอนุญาต 𝑦 > 1 หมายถึง
การกู้ที่อัตรา 𝑅𝑓 เพื่อเพิ่ม leverage ส่วน 0 < 𝑦 < 1 หมายถึงถือทั้ง risk-free asset และ risky portfolio
     ผลเส้นตรงนี้ตั้งอยู่บนสมมติฐานว่าการให้กู้และกู้ยืมทำได้ที่อัตรา risk-free เดียวกันและไม่มีข้อจำกัดเพิ่มเติม
ซึ่งเป็น idealization ที่จะต้องระวังเมื่อนำไปใช้จริง

วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                           สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 226

    คำถามสำคัญจึงเปลี่ยนเป็นว่า risky portfolio ใดทำให้เส้นที่เริ่มจาก 𝑅𝑓 มีความชันสูงที่สุด

                                                           𝜇𝑃 − 𝑅 𝑓
                                                             𝜎𝑃
    ซึ่งนำไปสู่ tangency portfolio, Capital Allocation Line, Capital Market Line และ CAPM

                         𝜇


                                                                                                   L)
                                                                                            e   (CA
                                                               Efficient frontier      n Lin
                                                                                     o
                                                                                 cat
                                                                        a l Allo
                                                                     it
                                                                Cap
                                      พอร์ตสัมผัส 𝑇




                                                                       การเลือกพอร์ตสัมผัสและ CAPM
                                                                                 พัฒนาในบทถัดไป
                  𝑅𝑓          GMV

                                    Inefficient frontier
                                                                                                              𝜎

รูปที่ 7.3: การเพิ่มสินทรัพย์ปราศจากความเสี่ยงทำให้เส้นจัดสรรเงินทุน (Capital Allocation Line: CAL) สัมผัส
เส้นขอบเขตประสิทธิภาพของสินทรัพย์เสี่ยง




วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                                        สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 227


7.18         Data Lineage และ Model Governance

                         ตารางที่ 7.3: Checklist สำหรับ Mean–Variance Portfolio Model

 องค์ประกอบ                       ต้องระบุ                              ความเสี่ยงหากละเลย
 Universe                         inclusion/exclusion rule              survivorship และ selection bias
 Expected returns                 estimator, horizon, annualiza-        optimizer ไล่ตาม noise
                                  tion
 Covariance                       estimator, window, shrinkage          unstable inverse matrix
 Constraints                      long-only, bounds, leverage,          theoretical weights ใช้งานจริงไม่ได้
                                  sectors
 Rebalancing                      frequency, trigger                    turnover สูงหรือ drift มากเกินไป
 Transaction costs                commissions, spread, impact           paper frontier สูงเกินจริง
 Validation                       train/holdout/rolling                 look-ahead และ overfitting
 Benchmark                        equal weight, market, policy          ไม่รู้ว่า complexity เพิ่มคุณค่าหรือไม่
                                  portfolio
 Stress tests                     mean, vol, correlation, liquidity     ไม่เห็น fragility ของ solution
 Versioning                       data/model/parameter version          ทำซ้ำผลไม่ได้


7.19         Investment Lab: Efficient Frontier และ Robustness
    Investment Lab: Excel: Closed-Form Efficient Frontier
    สร้าง workbook อย่างน้อย 6 ชีต
        1. Prices สำหรับ adjusted price data
        2. Returns สำหรับ simple returns ที่จัดวันตรงกัน
                             ̂ และ constraints
        3. Inputs สำหรับ 𝜇,̂ Σ
        4. ClosedForm สำหรับ 𝐴, 𝐵, 𝐶, Δ, GMV และ target-return portfolios
        5. Frontier สำหรับ target-return grid อย่างน้อย 30 จุด
        6. Checks สำหรับ budget, target-return, variance และ weight diagnostics


วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                        สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 228


    วาดกราฟ 𝜎–𝜇 ทำเครื่องหมาย GMV และแยก efficient กับ inefficient branch จากนั้นเปรียบเทียบ
    unconstrained frontier กับ long-only frontier

    Investment Lab: Python: Markowitz Solver Validation
    สร้างหรือปรับโมดูลให้มีฟังก์ชันอย่างน้อย
         • frontier_constants(mu, cov)
         • gmv_weights(cov)
         • target_return_weights(mu, cov, target)
         • frontier_variance(mu, cov, target)
         • utility_optimal_weights(mu, cov, risk_aversion)
         • long_only_minvar(mu, cov, target)
         • weight_stability(base, perturbed)
         • rolling_frontier_experiment(...)
    unit tests ควรตรวจ budget constraint, target-return constraint, GMV minimum property,
    closed-form versus numerical solver, two-fund identity และ KKT residuals โดย กำหนด
    numerical tolerance อย่างชัดเจน ไม่ควรตรวจ floating-point equality แบบตรงตัว




วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                 สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 229


7.20         ข้อจำกัดและการตีความอย่างรับผิดชอบ

                         ตารางที่ 7.4: ข้อจำกัดสำคัญของ Mean–Variance Portfolio Selection

 ประเด็น                          ผลกระทบ                             แนวทางลดปัญหา
 Expected-return error น้ำหนักไวและอาจสุดโต่ง                           shrinkage, views, bounds, scenar-
                                                                        ios
 Covariance instability           inverse matrix ขยาย noise             shrinkage, factor model, eigen-
                                                                        value checks
 Non-normal returns               variance ไม่ เห็น tail/ asymmetry downside risk, ES, stress tests
                                  ทั้งหมด
 Transaction costs                theoretical optimum อาจ turnover/cost constraints
                                  turnover สูง
 Liquidity                        น้ำหนักที่คำนวณได้อาจซื้อขายไม่ได้    liquidity caps, market-impact
                                                                        model
 Shortability                     short weights อาจดำเนินการไม่ได้      borrow constraints, long-only
                                                                        model
 Regime change                    frontier จากอดีตเคลื่อนที่            rolling/regime/stress estimation
 Model risk                       in-sample efficiency ไม่เท่ากับ real- benchmark และ out-of-sample
                                  ized success                          validation


บทสรุปท้ายบท
บทนี้พัฒนาการวิเคราะห์จากการคำนวณ risk–return ของพอร์ตไปสู่การเลือกพอร์ตที่มีประสิทธิภาพภายใต้กรอบ
mean–variance
    สำหรับ target return 𝜇0 และ covariance matrix ที่ positive definite คำตอบ unconstrained คือ

                                                  𝐶 − 𝐵𝜇0   𝐴𝜇 − 𝐵
                                w(𝜇0 ) = Σ−1 [            1+ 0     𝜇]
                                                     Δ        Δ
    โดย

วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                          สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 230



                    −1                    −1                        −1
     𝐴 = 1T Σ 1,              𝐵 = 1T Σ 𝜇,               𝐶 = 𝜇T Σ 𝜇,               Δ = 𝐴𝐶 − 𝐵2

    GMV มีน้ำหนัก

                                                         −1
                                                   Σ 1
                                            wGMV =
                                                    𝐴
    พร้อม

                                               𝐵          2        1
                                    𝜇GMV =       ,       𝜎GMV =
                                               𝐴                   𝐴
    minimum-variance frontier มีสมการ

                                                                       2
                                               1  𝐴    𝐵
                                  𝜎2 (𝜇) =       + (𝜇 − )
                                               𝐴 Δ     𝐴
    และแขนที่อยู่เหนือ GMV คือ efficient frontier
   two-fund theorem แสดงว่า frontier portfolio ใด ๆ สามารถสร้างจาก affine combination ของ frontier
portfolios สองพอร์ตที่มี expected returns ต่างกัน
     เมื่อเพิ่ม preference นักลงทุนสามารถเลือกพอร์ตด้วย mean–variance utility โดยสำหรับ risk-aversion
coefficient 𝑎 > 0 คำตอบมี 𝜇𝑎 = 𝜇GMV + Δ/(𝑎𝐴) และ 𝜎𝑎2 = 1/𝐴 + Δ/(𝑎2 𝐴) ส่วนเมื่อ
เพิ่ม no-short, weight bounds, leverage หรือ turnover constraints ปัญหาจะเปลี่ยนเป็น constrained
quadratic program และอาจเกิด corner portfolios
    ข้อสรุปเชิงปฏิบัติที่สำคัญคือ efficient frontier ขึ้นกับ estimated inputs อย่างมาก การใช้งานจึงต้องตรวจ
estimation risk, weight stability, constraints, transaction costs และ out-of-sample performance ไม่ใช่
พิจารณาเฉพาะ in-sample frontier
    บทถัด ไปจะเพิ่ม risk-free asset และพัฒนาจาก Markowitz frontier ไปสู่ tangency portfolio, Capital
Allocation Line, Capital Market Line และแบบจำลองการกำหนดราคาสินทรัพย์


คำศัพท์สำคัญ

วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                        สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 231

      • Feasible set                                • Mean–variance utility
      • Opportunity set                             • Risk aversion
      • Dominance                                   • No short-selling
      • Mean–variance efficiency                    • KKT conditions
      • Efficient portfolio                         • Complementary slackness
      • Minimum-variance frontier                   • Active set
      • Efficient frontier                          • Corner portfolio
      • Global Minimum Variance Portfolio           • Weight stability
      • Lagrange multiplier                         • Estimation error
      • Quadratic programming                       • Shrinkage
      • Positive definite matrix                    • Resampling
      • Frontier constants                          • Out-of-sample validation
      • Two-fund theorem


แบบฝึกหัดท้ายบท
    1. อธิบายความแตกต่างระหว่าง feasible set, opportunity set, minimum-variance frontier และ
       efficient frontier
    2. ให้พอร์ต 𝑃1 มี (𝜎, 𝜇) = (10%, 8%) และ 𝑃2 มี (9%, 9%) จงพิจารณา dominance
    3. ตั้ง Lagrangian ของ target-return minimum-variance problem และหา first-order conditions
    4. พิสูจน์สูตร closed-form ของ w(𝜇0 )
    5. พิสูจน์ว่า Δ = 𝐴𝐶 − 𝐵2 ≥ 0 ด้วย Cauchy–Schwarz inequality
    6. อธิบายความหมายทางเศรษฐศาสตร์ของกรณี Δ = 0
    7. พิสูจน์สูตร GMV และ 𝜎GMV
                              2
                                  = 1/𝐴
    8. หา GMV ของพอร์ตสองสินทรัพย์จากการหาอนุพันธ์โดยตรง
    9. พิสูจน์สมการ minimum-variance frontier
                                                                  2
                                    2    1 𝐴    𝐵
                                  𝜎 (𝜇) = + (𝜇 − )
                                         𝐴 Δ    𝐴
   10. อธิบายเหตุผลที่แขนล่างของ minimum-variance frontier ไม่มีประสิทธิภาพ
   11. ใช้ข้อมูลตัวอย่างสามสินทรัพย์ในบทคำนวณพอร์ตที่ target returns 8%, 10%, 12%, 14%
   12. ตรวจว่าพอร์ต target 14% ในตัวอย่างต้องมี short position หรือไม่

วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 232

   13. พิสูจน์ two-fund theorem สำหรับ risky frontier portfolios
   14. แก้ mean–variance utility problem และพิสูจน์สูตร w𝑎
   15. แสดงว่า 𝜇𝑎 = 𝜇GMV + Δ/(𝑎𝐴) และ 𝜎𝑎2 = 1/𝐴 + Δ/(𝑎2 𝐴) พร้อมพิสูจน์ว่าเมื่อ 𝑎 → ∞
       จะมี w𝑎 → wGMV
   16. เขียน KKT conditions สำหรับ long-only target-return problem
   17. อธิบาย complementary slackness ในความหมายของสินทรัพย์ที่มีน้ำหนักศูนย์
   18. แสดงด้วยตัวอย่างว่าการตัด negative weights เป็นศูนย์แล้ว normalize ไม่จำเป็นต้องเป็น long-only
       optimum
   19. พิสูจน์ว่าเมื่อ feasible set ถูกทำให้เล็กลง minimum variance ที่ target เดิมไม่สามารถลดลง
   20. อธิบายด้วย eigendecomposition ว่า เหตุ ใด covariance matrix ที่ ill-conditioned ทำให้ น้ำ หนัก
       optimizer ไม่เสถียร
   21. ออกแบบ sensitivity experiment โดย perturb expected return ของสินทรัพย์หนึ่งตัว ±50 bp
   22. เปรียบเทียบ sample covariance กับ shrinkage covariance ในแง่ frontier และ weight stability
   23. ออกแบบ rolling out-of-sample experiment ที่ไม่มี look-ahead bias
   24. อธิบายความแตกต่างระหว่าง in-sample efficient portfolio กับ realized best portfolio
   25. อธิบายว่าเหตุใดการเพิ่ม risk-free asset ในบทถัดไปทำให้ปัญหา efficient portfolio เปลี่ยนจากเส้นโค้ง
       ไปสู่การหาเส้นสัมผัส


คำถามชวนคิด
    1. พอร์ตที่อยู่บน efficient frontier จำเป็นต้องเป็นพอร์ตที่ดีสำหรับนักลงทุนทุกคนหรือไม่
    2. เหตุใด expected-return estimation error จึงสร้างน้ำหนักสุดโต่งได้ง่าย
    3. constraints ที่ทำให้ in-sample frontier แย่ลงอาจทำให้ผลจริงดีขึ้นได้อย่างไร
    4. หาก covariance matrix มี ความแม่นยำสูง แต่ expected returns แทบพยากรณ์ ไม่ ได้ ควรออกแบบ
       พอร์ตอย่างไร
    5. การใช้ historical efficient frontier เพื่อสื่อสารกับนักลงทุนควรมีคำเตือนหรือ uncertainty information
       แบบใด
    6. Markowitz theory ควรถูก มองเป็น “คำตอบสุดท้าย” หรือ เป็น mathematical benchmark สำหรับ
       การพัฒนาระบบบริหารพอร์ตที่ซับซ้อนขึ้น




วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                       สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 233


เอกสารอ้างอิงท้ายบทที่ 7
[28] C. Kesamoon and W. Witayakiattilerd. “Hierarchy Analysis Process under Fuzzy Environment:
     A Positive Way of Selecting Stocks into Portfolio under Ambiguity in Stock Information”. In:
     Science & Technology Asia 25.4 (2020), pp. 1–11. DOI: 10 . 14456 / scitechasia .
     2019.24.
[30] Olivier Ledoit and Michael Wolf. “A Well-Conditioned Estimator for Large-Dimensional
     Covariance Matrices”. In: Journal of Multivariate Analysis 88.2 (2004), pp. 365–411.
[33] Harry Markowitz. “Portfolio Selection”. In: The Journal of Finance 7.1 (1952), pp. 77–91.
     DOI: 10.2307/2975974.
[68] Wichai Witayakiattilerd, C. Neaimsri, T. Atthaphichan, C. Boontam, and P. Senarat.
     “Unleashing the Potential: Exploring Cashless Investment Strategies through Short-Selling
     Techniques and Modern Portfolio Theory”. In: Thailand Statistician 23.4 (2025), pp. 875–892.




วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ                                  สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ข้อความด้านล่างเป็นผลสกัดจาก text layer เท่านั้น ยังไม่ตรวจเทียบภาพต้นฉบับ รวมถึงสมการ ตาราง รูป ลำดับอ่าน และอักขระไทย

บทที่ 7: ทฤษฎีพอร์ตของ Markowitz 234




วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ   สาขาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
คณิตศาสตร์การลงทุนและการบริหารพอร์ตการลงทุนรองศาสตราจารย์ ดร.วิชัย วิทยาเกียรติเลิศ

ค้นหาบทและหน้า

ปิด
คำค้นหา

© 2023 by QuantCorner, Thailand.

bottom of page